Medicatie bij epilepsie

Wanneer bij een patiënt de diagnose epilepsie is gesteld, word in de meeste gevallen begonnen met behandeling door medicatie. De medicijnen, anti-epileptica genoemd, gaan de abnormale electrische impulsen in de hersenen tegen die epileptische aanvallen veroorzaken. Door het gebruik van deze anti-epileptica zullen er geen of nauwelijks aanvallen meer optreden. Helaas beïnvloeden de medicijnen ook andere hersengebieden, waardoor er diverse bijwerkingen kunnen ontstaan. Deze bijwerkingen kunnen variëren van lichte bijwerkingen zoals huiduitslag en andere allergische reacties tot zwaardere, soms zelfs levensbedreigende bijwerkingen, zoals hartklachten en ernstige ademhalingsproblemen.

Zorgvuldig gestelde diagnose

Bij behandeling van epilepsie met medicatie zullen zich altijd bijwerkingen voordoen. De bijwerkingen van de anti-epileptica zijn niet te voorspellen en verschillen per type en per dosering. Ook zal elke patiënt weer anders reageren op de medicatie. Het is daarom van groot belang dat de medicatie zorgvuldig op de patiënt word afgestemd. Afhankelijk van het type epilepsie en de bijwerkingen die deze met zich meebrengt, word er gestart met een proefperiode om te testen welke anti-epileptica het meest geschikt is voor de patiënt in kwestie. In de proefperiode word nauwkeurig bijgehouden welk effect de medicatie heeft en in welke mate de bijwerkingen belemerend zijn voor de patiënt. Wanneer de anti-epileptica niet aanslaat, of wanneer het teveel bijwerkingen met zich meebrengt, word er overgegaan op een andere anti-epileptica of een andere dosering. De behandeling met medicatie kan jaren duren, soms zelfs een leven lang.

Verschillende bijwerkingen

De anti-epileptica kan verschillende bijwerkingen hebben, op korte en op lange termijn. Wanneer een patiënt start met de medicatie kan hij of zij zich vermoeid, duizelig of misselijk voelen (en daarbij kan braken zich voordoen), is de patiënt meer prikkelbaar en kan hij of zij last last krijgen van huiduitslag of andere allergieën. De meeste van deze bijwerkingen nemen na korte duur vanzelf af of verdwijnen helemaal. Op langere termijn kunnen zich ernstigere bijwerkingen voordoen, zoals geheugenstoornissen, opgezwollen tandvlees, acne, gewichtsveranderingen en haaruitval of abnormale haargroei.

Alleen wanneer de epilepsie patiënt een aantal jaren geen aanval meer heeft gehad, kan er worden besloten om de dosering te verlagen of soms zelfs stop te zetten. Wanneer er besloten word te stoppen met de medicatie, moet deze altijd langzaam worden afgebouwd. Wanneer een epileptische patiënt stopt met het slikken van anti-epileptica, is er wel een risico dat de aanvallen zich weer voordoen. Het is daarom altijd verstandig een epilepsieverpleegster of arts te raadplegen wanneer je van plan bent te stoppen met de medicatie.